1
Tuloy.
Matagal nang pinahintulutan
ang
awang sa pintuan.
Dahil
laging may nagbabadyang
dumating. Dahil walang dumarating
nang hindi
sinasadya. Kilala mo siya,
sakaling may
sumilip mula sa loob.
Kikilalanin mo
siya na tila anino mong
inungusan ang
iyong paghakbang, umaasa
na muli mong
susunduin
upang lalong
itakwil. Ngunit alam mo
ang hindi nababawi
sa pagkurap, ikaw
na umaapuhap
na parang
nanggaling ka na rito.
At parang
nanggaling ka rito.
2
Tumuloy ka.
Mag-ingat.
Baka matisod sa
mga aklat na nagkalat.
Baka dumupilas ang
matyag
na hindi makaigpaw
sa tikas ng mga estante.
Bakante.
Nakanganga ang
kanilang mga baitang.
Ikinakaila nila
kung saan sila naghahanggan
habang sakop nila
ang bawat puwang.
Naglisaw ang
bulungan.
Hanggang ngayon,
may nagtatanong,
saan dapat simulan
ang paghahagilap.
Sa bawat sulok,
may pagmumukmok,
may paghihintay sa
senyal
na matatalos
lamang sa isa pang senyal.
Lagi nilang
dahilan ang pagkapiit.
Walang umaamin ng
hangad manatili.
3
Tumuloy ka lamang.
At magtanda:
kung hindi ito
liblib, hindi ka naliligaw,
at wala ring
naisisiwalat sa lubhang
nakatitiyak.
Ngunit sandali,
may humuhugot ng
aklat
mula sa dunong ng
alikabok at amag.
May nabubuklat,
iigkas ang bakas ng wari
ay mga titik.
Dadanak sa pahina ang itim,
animo’y malapot na tinta.
At marahil ikaw
ang nagwika, Tapos na.
Isinara ang aklat bago pa ito maisulat.
