Poetry Issue 11

   Issue # 11: January-June 2009

Jason Tabinas



Pagharap Nang Walang Tinag


      Mag-ingat, paalala ni inang. Maninigas
      ang kalamnan kapag nasugatan. Sa ligid
      ng mga bitak-bitak na lapida, ang mga buto.

      Sininop namin ang kandila sa mga nilisang
      puntod. Dinarang sa apoy sa paanan ng nitso
      ng lolo. Tuwang-tuwa sa pagpatak ng luha

      ng kandila. Sa lamlam ng buwan, kakaiba
      ang halina nang pumuslit kami sa imbakan
      ng mga buto. Kumpulan ang mga tao nang

      hawiin ang takip sa parisukat na balon—
      malalim ang mga matang tumitig, nakangisi
      ang mapuputing ngipin. Mga labing inahon

      mula sa mga nitsong nilimot ng mga kaanak.
      Sisilaban, sisilaban ang mga buto’t bungo.
      Pagbalik sa puntod, hinarap ko ang aandap-

      andap na mga kandila. ‘Lo, madarama mo
      kaya ang apoy na lalamon sa ‘yong buto?

      Wala akong tinag sa naglalagablab na apoy:

      Nababanat ang himaymay na sinasalab habang
      tumatagas ang pawis sa malamig na simoy.