Poetry Issue 10

   Issue # 10: July-December 2008

Joselito D. Delos Reyes



Nanaginip Ako ng Terorista


      Nanaginip ako ng terorista.
      Pinasabog niya ang kalan namin.
      Sa panaginip, wala kaming maisaing

      At wala na rin kaming saingan
      Nang pinasabog ng terorista ang kalan.
      Sa panaginip nakabubusog sana ang kanin,

      Hindi uso ang ulam, sipol, tawa lamang
      Busog ka na kung hindi dahil sa teroristang
      Nagpasabog ng kalan naming

      De-gaas. Nagliyab nang pagkataas-taas
      Kaya inakyat namin ang bai-baitang na apoy,
      Hinabol, bitbit ang kalderong walang bigas,

      Umaasang makapagsasaing sa huling
      Hirit at sirit ng apoy. Kahit walang bigas.
      Kahit walang bigas ngunit may apoy.

      Sapat na ang apoy ayon sa terorista.
      Sa panaginip, naisasaing ang init.
      Naiuulam ang apoy. Nadedede

      Ang gaas. Nalaman namin ito sa teroristang
      Palakaibigan. Nagpatawag siyang Billy
      (Kung “-the Kid” o “-the Goat” hindi niya sinabi).

      Pasasabugin ko ang lahat ng kalan, aniyang
      Humahagikgik. At nakita ko ang libong
      Fountain ng apoy: de-gaas, de-shellane,

      De-kuryente, de-uling. Wanted na
      Ang terorista, umalis na balisa katatawa.
      Bahagya ko nang hindi matawid ang crossing

      Ng hindi pagkagising. Kung hindi sa tunog
      Ng alarma ng umaangil kong bunso:
      Malusog na malusog kasususo ng dugo.